Fluor jest rozłożony w organizmie nierównomiernie, największe jego stężenie jest w zębach i kościach. Fluor, obecny w wodzie pitnej i produktach spożywczych, wchłania się w jelicie.

Biologiczna rola fluoru jest związana, przede wszystkim, z jego udziałem w tworzeniu kości i zębiny oraz emali zębów. Wystarczające spożywanie przez człowieka fluoru^jest niezbędne w celu profilaktyki próchnicy zębów i osteoporozy. Dobowe zapotrzebowanie na fluor nie jest dokładnie ustalone. Dostępne i odpowiednie metody oceny zabezpieczenia organizmu w ten mikroelement nie zostały opracowane.

Podstawowym źródłem fluoru jest woda pitna, zwykle zawierająca około 1 mg fluoru w 1 1. Z wodą człowiek otrzymuje 1-1,5 mg fluoru. W przypadku zawartości fluoru w wodzie pitnej niższej niż 0,5 mg/l częstotliwość próchnicy zębów znacznie wzrasta.

Żywność ma mniejsze znaczenie w zapewnieniu organizmowi tego mikroelementu. Dużą ilość fluoru zawierają ryby (szczególnie dorsz i sum), orzechy i wątroba. Dość wysoki jest jego poziom w baraninie, cielęcinie i kaszy owsianej.