Organizm osoby dorosłej zawiera 2-3 g cynku. Najwyższy poziom cynku jest w spermie, gruczole krokowym, erytrocytach, wątrobie, mózgu, skórze. Dość wysokie jego stężenie jest w kościach i we włosach.
Cynk wchłaniany jest w górnych odcinkach jelita w obecności białka transportowego, wchodzącego w skład soku trzustkowego. We krwi cynk krąży w postaci związanej z białkami: 30-40 % tego mikroelementu związana jest trwale z a2-makroglobuliną, pozostała część tworzy nietrwały kompleks z albuminami. Biologiczna rola cynku jest uwarunkowana koniecznością jego obecności w organizmie dla normalnego wzrostu, rozwoju i dojrzewania płciowego, utrzymania funkcji rozrodczych i adekwatnej czynności układu odpornościowego, zapewnienia normalizacji procesów krwiotwórczych, gojenia się ran, percepcji smakowej i węchowej.

Mechanizmy molekularne działania cynku wiążą się z jego udziałem w budowie i czynności wielu enzymów, których liczba dochodzi do 200. U człowieka cynk wykryto w składzie karboanhydrazy, dehydrogenazy alkoholowej, fosfatazy zasadowej, karboksypeptydazy, polimerazy RNA, w czynnikach transkrypcji oksydoreduktaz, transferaz, liaz, hydrolaz, izomeraz, cytozolowej postaci dysmutazy ponadtlenkowej (SOD). Cynk jest aktywatorem szeregu enzymów, a także tworzy kompleksy z niektórymi nieenzymatycznymi związkami organicznymi, w szczególności z kwasami nukleinowymi, odpowiedzialnymi za przechowywanie i przekaz informacji genetycznej. Wykryto rolę cynku w procesach biosyntezy białka i kwasów nukleinowych, w budowie i regulacji właściwości błon komórkowych oraz struktur subkomórkowych, w procesie redukcji retinolu w siatkówce oka. Mikroelement ten wchodzi w skład struktury aktywnego hormonu grasicy - tymuliny.
Ustalono, że cynk bierze udział w utrzymaniu czynności męskich gruczołów płciowych (jest on składnikiem męskiego hormonu płciowego -dihydroksytestosteronu (DHT)). Prawdopodobnie dlatego najwięcej cynku zawierają tkanki jąder i szyszynki, która ma bezpośredni związek z realizacją funkcji seksualnej mężczyzn i kobiet.
Cynk zaliczany jest do mineralnych antyoksydantów, czynników lipotropowych, biorących udział wraz z witaminą B6 w tworzeniu nienasyconych kwasów tłuszczowych. Receptor glukokortykoidów jest białkiem zawierającym cynk.

Osoba dorosła powinna spożywać wraz z pożywieniem cynk w ilości 15 mg/dobę, kobiety ciężarne i karmiące piersią - odpowiednio 20 i 25 mg/dobę. Wskaźnikami zabezpieczenia organizmu w cynk mogą być: stężenie cynku w surowicy krwi (w normie 700-1200 mcg/1), we włosach (125-225 mcg/g), poziom wydalania cynku z moczem (0,1-0,7 mg/dobę). Zaburzenie percepcji smakowej i węchowej jest jednym z wczesnych objawów deficytu cynku.
Podstawowe żywnościowe źródła cynku: mięso, drób, żółte sery, zboża, rośliny strączkowe. Wysoki poziom cynku jest w orzechach i krewetkach. Mleko i produkty mleczne są ubogie w ten mikroelement.

Wśród BAD Firmy „Vision International People Group" cynk wchodzi w skład następujących, biologicznie aktywnych dodatków do żywności: „Antiox+", „Lifepak Senior+", „Lifepak Junior+", „Revien" i „Artum".