Zalicza się do roślin adaptogennych i pod tym względem zbliżony jest do żeń-szenia (druga nazwa tej rośliny to żeń-szeń syberyjski). W celach leczniczych wykorzystuje się korzenie i kłącza, które zawierają olejki eteryczne, polisacharydy, witaminy, substancje mineralne i inne. Substancjami biologicznie aktywnymi są glikozydy (eleuterozydy). Jeden z podstawowych eleuterozydów (eleuterozyd E) jest pochodną lignanu -diglikozyd syringorezinolu. Drugi eleuterozyd jest identyfikowany jako daukosterol, genetycznie zbliżony do związków triterpenowych. Następny eleuterozyd jest 7-glukozydem izofraksydyny, tj. pochodną kumaryny. Natura pozostałych eleuterozydów nie jest jeszcze całkowicie wyjaśniona, ponieważ są one i ich aglikony bardzo labilnymi substancjami.

Jednym z podstawowych przejawów adaptogennego działania eleuterokoka jest aktywacja procesów syntezy białek (w tym enzymów), optymalizacja przemiany węglowodanowej i lipidowej (a tym samym i energetycznej), poprawa wykorzystania tlenu i stymulacja syntezy ATP, właściwości antyoksy-dacyjne. Ponadto pobudza on ośrodkowy układ nerwowy i posiada właściwości antydepresyjne.

Eleuterokok posiada działanie ogólnie wzmacniające i tonizujące. Aktywizuje zdolność do pracy umysłowej i fizycznej, podnosi potencję, normalizuje czynność układu immunologicznego, podnosi niespecyficzną odporność organizmu oraz jego odporność na niesprzyjające czynniki środowiska zewnętrznego. Stosuje się go w stanach astenicznych, w miażdżycy i w lekkich postaciach cukrzycy. Wykorzystuje się go także w przewlekłej chorobie popromiennej (w połączeniu z innymi środkami) i w zatruciu trującymi roślinami (jako antidotum).