Mogą być potrzebne zarówno ludziom zdrowym - profilaktycznie, jak i chorym, jako uzupełnienie terapii farmakologicznej. Suplementacja dla ludzi zdrowych musi uwzględniać różne kategorie wiekowe i ich specyfikę. Wszystkim ludziom, od dzieciństwa aż do bardzo zaawansowanego wieku należy przede wszystkim polecić urozmaiconą dietę zawierającą dużo świeżych jarzyn i owoców. W okresie dojrzewania, intensywnie pracującej młodzieży studenckiej czy osobom aktywnie uprawiającym sport przyda się dodatkowe wsparcie w postaci żywności funkcjonalnej, np. dostarczającej dodatkowej porcji energii, minerałów (w miejsce wypoconych soli) czy witamin. O suplementacji powinni pomyśleć zapracowani, poddani stresom ludzie, żyjący w pośpiechu, w zatrutym spalinami środowisku wielkich miast, odżywiający się poza domem (bary fast-food) i korzystający z wysoko przetworzonej żywności (konserwy) oraz seniorzy.

• Małe dzieci: tylko urozmaicona dieta (chyba, że lekarz zaleci preparaty witaminowe).
• Dzieci w wieku szkolnym: urozmaicona dieta oraz porcja witamin (głównie wit. C) w okresie jesienno-zimowym.
• Nastolatki: mimo urozmaiconej diety często mają kłopoty ze skórą, przy trądziku przydają się suplementy zawierające drożdże i cynk; porcja wapnia może być potrzebna w okresie silnego wzrostu.
• Aktywni sportowcy: urozmaicona dieta + żywność funkcjonalna (preparaty wysokobiałkowe, zwiększona porcja witamin i soli mineralnych), antyoksydanty.
• Macierzyństwo: urozmaicona dieta, preparaty multiwitaminowe (kwas foliowy, wapń, żelazo) - pod kontrolą lekarza.
• Zdrowe kobiety: suplementy z zestawem mikroelementów, antyoksydanty, błonniki pokarmowe, preparaty zawierające żelazo (przy obfitych miesiączkach).
• Zdrowi mężczyźni: zestawy mikroelementów, profilaktyka prostaty (likopen), antyoksydanty przeciwmiażdżycowe, błonniki.
• Okres menopauzy i andropauzy: dużo preparatów zawierających antyoksydanty, fitoestrogeny.
• Ludzie starsi: urozmaicona dieta oraz preparaty poprawiające pamięć, ruchomość stawów, przeciwdziałające katarakcie i osteoporozie.

Obowiązkiem lekarzy, medycznych towarzystw naukowych i organizacji międzynarodowych jest informowanie społeczeństwa w przypadku wykrycia niebezpiecznych tendencji, takich jak wzrost śmiertelności z powodu zawałów serca, nowotworów czy rosnąca populacja ludzi otyłych. Oczekuje się, że rządy będą prowadziły odpowiednią politykę zdrowotną, uwzględniając rolę profilaktyki. Do tej pory uwaga opinii publicznej i instytucji międzynarodowych koncentrowała się na walce z wysoką śmiertelnością niemowląt, głodem, niedożywieniem i chorobami zakaźnymi. Są to nadal priorytety, np. w krajach Afryki. Tymczasem w krajach rozwiniętych Europy i Ameryki głównym problemem społecznym staje się rosnący procent ludzi starych i typowe dla nich choroby degeneracyjne oraz otyłość i związane z nią choroby.

Lekarze specjaliści, zajęci problemami leczenia swojej grupy pacjentów czy określonej kategorii chorób, nie zawsze zdają sobie sprawę z postępujących zmian demograficznych. Statystyki są tu jednak nieubłagane: w krajach rozwiniętych rodzi się coraz mniej dzieci - oznacza to mniejsze zapotrzebowanie na pediatrów, natomiast rosnące na specjalistów w zakresie geriatrii. Wymaga to również innej orientacji przemysłu farmaceutycznego, wzrost popytu będzie dotyczył odżywek i preparatów dla osób starszych pragnących utrzymać sprawność myślenia, widzenia czy poruszania się.